Woonhuis in art-nouveau stijl met belangrijk interieur uit de bouwtijd.

Het woonhuis aan het Smidswater, dat de architect-aannemer Lorrie voor zichzelf ontwierp, is het resultaat van een ingrijpende verbouwing. Tot 1805 was er sprake van twee smalle panden, die in dat jaar werden samengevoegd achter een nieuwe voorgevel, maar inwendig vermoedelijk nog steeds herkenbaar waren. In 1897 verbouwde Lorrie dit huis waarbij de huidige voorgevel tot stand kwam. De oude tweedeling is nog herkenbaar in de gevel. Inwendig resteert mogelijk met name aan de achterzijde nog een deel van de forser uitgevoerde gemeenschappelijke bouwmuur tussen beide voormalige huizen, terwijl deze aan de voorzijde tegenwoordig grotendeels zijn samengevoegd. Links is de voorgevel meer geïnspireerd op de neogotiek, terwijl in de rechter travee de vormgeving meer verwant is aan de Art Nouveau. De grote glasvlakken, waarvan het glas- in lood werd vervaardigd door E.W.F. Kerling, geven een voor die tijd ongekend grote lichttoetreding. Met name in het interieur heeft Lorrie een vloeiend-dynamisch lijnenspel toegepast, waaruit blijkt dat hij al vroeg op de hoogte was van de in de Belgische Art Nouveau toegepaste ornamentiek. Het pand is overigens een van de weinige eigen ontwerpen van deze aannemer-architect, die een timmerszaak had en hoofdzakelijk als aannemer werkzaam is geweest. Lorrie stond bekend als een kwaliteitsaannemer, die ontwerpen tot in detail zelf uitwerkte. Tot de vele opdrachten die met name van de katholieke middenstand afkomstig waren, behoorde onder meer de uitvoering van het interieur van Krul aan het Noordeinde.